Με κυρίευσαν κάποιες σκέψεις αφού μελέτησα το άρθρο του καθηγητή Ι.Δ.Μπουρή στα Τεχνολογικά Χρονικά 28/2012, και τολμώ να τις μοιραστώ δημόσια. Ήρθε ως φαίνεται η ώρα να ζήσουμε την επαλήθευση της θεωρίας του "Μαύρου Κύκνου" (Nasssim Nickolas Taleb, 2007, The Black Swan: The Impact of the Highly Improbable). Ο νέος κόσμος των σκοτεινά απίθανων είναι εδώ. Τα απρόβλεπτα έγιναν καθημερινός μας εφιάλτης.Πριν την ανακάλυψη της Αυστραλίας δεν υπήρχε λογικός άνθρωπος στην ήπειρό μας να μην πιστεύει ακλόνητα πως “…όλοι οι κύκνοι είναι λευκοί…” Κι όμως το αναπάντεχο κατέφθασε, η λογική συνέχεια διακόπηκε, ατιμωτικοί ηγέτες πρυτάνευσαν, ο αιφνιδιασμός τους πέτυχε, όλοι οι δρόμοι δεν οδηγούν πια στη Ρώμη (omnes viae Romam ducunt).Δεν θα χαθούμε όμως φίλοι, τέρμα οι λυγμοί....Κάτι το έγκλημα στους Δίδυμους Πύργους το 2001, κάπως η κατάρρευση του διεθνούς οικονομικού συστήματος από τη συντριβή της “τράπεζας” Lehman Brothers το 2008, λίγο οι ανατροπές ντόμινο των καθεστώτων στη Βόρεια Αφρική 2011/12, πρέπει να μας ξυπνήσουν. Συμβαίνουν τρελά πράγματα, είμαστε στόχος –όχι απλά οι Έλληνες, μιλώ για τις φιλήσυχες κοινωνίες των μέσων πολιτών.ΤΩΡΑ πρέπει να αντιδράσουμε, να θωρακιστούμε συλλογικά. Να ξεφύγουμε απ' τις παρακμιακές άγκυρες, να εργαστούμε στα νέα τα κακά σενάρια. Να προβλέψουμε, να χτίσουμε ευρωστία, δεν είμαστε ανήμποροι. Αυτοκριτικά αλλά και οργανωμένα. Δικτυωμένοι και έντιμοι. Επιστροφή στα φυσικά μας θεμέλια, στις ώρες της επίθεσης η ανέχεια νικιέται από αυτοσυγκράτηση, επιστήμη, ήθος και φιλαδέλφεια.
Κώστας Γιοβανόπουλος 24-8-2012
Κώστας Γιοβανόπουλος 24-8-2012



