http://picasion.com/
http://picasion.com/
http://picasion.com/

Η θυσία ενός "άπλυτου χωριάτη" της Βέροιας!!!

Aγαπητέ Βεροιώτη
Η ζωή λένε πως είναι πολύ όμορφη και ότι πρέπει κάθε στιγμή να την χαίρεσαι και να την απολαμβάνεις.Να ονειρεύεσαι και να ελπίζεις.Να ερωτεύεσαι και να την ζείς έντονα.Είμαι και εγώ ένας απλός πολίτης που ζώ μόνο για μια υπόσχεση. Μια υπόσχεση ζωής και τιμής.Δεν γνωρίζω πολλά γράμματα ούτε έχω πτυχία και προσόντα.Είμαι ένας μεροκαματιάρης που δουλεύω για 25 ευρώ στα χωράφια της Βέροιας.Όλη μέρα κάθε μέρα.Αγωνίζομαι για να επιβιώσει η οικογένειά μου.Η μητέρα μου παίρνει μια απλή σύνταξη πρόνοιας και η μικρούλα μου αδερφή σπουδάζει στην νομική Θεσσαλονίκης. Είναι το μονάκριβο αστέρι μας.Λίγο πριν ο πατέρας μου κλείσει τα μάτια του ζήτησε να κρατήσω μια υπόσχεση και να καταφέρω να μεγαλώσω και να σπουδάσω την αδερφή μου.Και αυτό κάνω μέχρι σήμερα. Δυστυχώς η μικρή σύνταξη της μητέρας μου πάει μόνο για ενοίκια και ρεύματα.Εγώ κάθε μήνα από τα 700 ευρώ που μαζεύω στέλνω στην αδερφή μου τα 500 και αναγκάζομαι με τα υπόλοιπα να ζώ εγώ και η μητέρα μου.Διασκέδαση στην ζωή μου δεν υπάρχει ούτε κάτι που θα μπορούσε να με κάνει ευτυχισμένο.Ο μοναδικός μου σκοπός και στόχος είναι να καταφέρω να σπουδάσω το αδερφάκι μου και μια μέρα να πάρω το λεωφορείο και να πάω να την καμαρώσω την ώρα που θα ορκίζεται στο πανεπιστήμιο της.Η φτώχεια που βιώνουμε μας έχει τσακίσει.Μετά τις 9 το βράδυ είμαι βυθισμένος στο σκοτάδι γιατί όπως λέει και η μητέρα μου να μην πληρώνουμε άδικα ρεύμα.Η ζωή μου μετά τα χωράφια είναι σε ένα υπόγειο με ένα σπασμένο κρεβάτι και μια τηλεόραση μικρή που δεν πιάνει καλά.Αυτή είναι η φυλακή μου.Ένα ατελείωτο σκοτάδι που δεν λέει να τελειώσει.Νομίζεις ότι με ενδιαφέρει αν η Ελλάδα χρεοκοπήσει; Για το αν μάλωσε ο Κασιδιάρης με την Κανέλλη; Αυτοί όλοι βγάζουν σε ένα μήνα όσα εγώ προσπαθώ να κερδίσω μέσα στο ηλιοκαμένο χωράφι του αφεντικού μου χρόνια ολόκληρα.Αρκετά συχνά στη Βέροια βλέπω παιδιά να συμπεριφέρονται με υπεροψήφια χωρίς να καταλαβαίνουν ποια είναι η πραγματική αξία της ζωής.Δεν τους κακίζω όμως.Τα παιδιά αυτά δεν γνωρίζουν πως είναι να έχεις στην τσέπη σου 10 ευρώ και να πρέπει να βγάλεις την τελευταία εβδομάδα του μήνα.Δεν ξέρουν πως είναι να κοιμάσαι σε ένα σπασμένο παλιοκρέβατο που γέρνει και οι σούστες να έχουν πεταχτεί έξω και κάθε πρωί που ξυπνάω να γεμίζουν με πληγές τα πόδια μου.Δεν μπορούν να νιώσουν την αξία της πραγματικής θυσίας για να μην καταλήξει το λουλούδι μου κούτσουρο σαν και εμένα.Δεν μπορούν να αισθανθούν την μοναξιά και την κατάντια ενός άπλυτου χωριάτη.Ναι είμαι περήφανος για την προσπάθειά μου και ας με κοιτάει όλη η γειτονιά με περιφρόνηση.Δεν ζητάω ελεημοσύνη από κανέναν.Μόνο η μικρή αδερφούλα μου να τα καταφέρει και εγώ ας σαπίσω στην φυλακή μου. Μια μέρα ένας Αλβανός στα χωράφια με ρώτησε τι πραγματικά ονειρεύομαι.Τι θα ήταν αυτό που θα με έκανε πραγματικά ευτυχισμένο.Και να σου πώ την αλήθεια η πρώτη μου σκέψη σε αυτό το ερώτημα είτε με πιστεύεις είτε όχι ήταν ένα ολοκαίνουργιο και όμορφο κρεβάτι!!! Σε ευχαριστώ που με άκουσες και εύχομαι να το βάλεις στην εφημερίδα σου.Σε παρακαλώ όμως διόρθωσε τα ορθογραφικά μου λάθη δεν θέλω να γελάνε μαζί μου για μια ακόμα φορά.

Σχόλιο του Βεροιώτη: Το συγκεκριμένο γράμμα με τίτλο η θυσία ενός "άπλυτου χωριάτη" της Βέροιας το λάβαμε νωρίς σήμερα το πρωί έξω από την πόρτα μας και δεν γνωρίζουμε καν ποιος είναι ο αποστολέας.

                    ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΒΕΡΟΙΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ