Μαυρόπουλος: "Πρέπει να βρούμε άλλους τρόπους να ζωντανέψει η πόλη. Είναι ντροπή μας αυτή η όμορφη πόλη να είναι έτσι".

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ!!!

Ερ: Πως αντιμετωπίζουν την κρίση οι ηθοποιοί; Εσείς ζείτε στην Αθήνα όπου είναι συσσωρευμένος όλος ο όγκος των καλλιτεχνών από όλα τα μέρη της Ελλάδας. Πως τα βγάζουν πέρα όταν συνεχώς και εμείς οι θεατές ακούμε ότι χρήματα για παραγωγές δεν υπάρχουν ή ότι αρκετοί είναι απλήρωτοι για δουλειές που έχουν κάνει;

Ένας λαός με αρετές και πολλά ελαττώματα τα οποία είναι τρία, αλλά είναι μεγάλα και γι’ αυτό τα λέμε πολλά. Είναι η αμετροέπεια, το πρώτο και πιο σημαντικό. Ενθουσιαζόμαστε εύκολα. Αυτές οι εκπομπές, τα σόου ταλέντων δημιουργούν μία ψευδαίσθηση ότι αφού είμαι ωραίος/α θα βγω να τραγουδήσω. Ξέρω μέσα από τη δουλειά μου και είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τραγουδιστές που δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους, που όμως είχαν καταπληκτικό ταλέντο. Και από πίσω τους ένα παρασκήνιο σπουδών και γνώσεων που παθαίνεις σοκ. Δεν τους ξέρει όμως κανείς. Η εμφάνιση σαφώς είναι ένα προσόν γιατί θέλεις να βλέπεις έναν καλλιτέχνη ευπαρουσίαστο. Αυτό όμως δεν είναι εισιτήριο για τη δουλειά. Είναι ένα προσόν. Κι αν δεν το ‘χεις δεν με ενδιαφέρει. Ούτε ο Barry White ήταν ωραίος και μάλιστα ήταν υπερβολικά παχύς, αλλά είχε φωνάρα. Η Σόνια Θεοδωρίδου που είναι πατριώτισσά μας και φίλη μου παιδική, είναι μια μεγάλη φωνή. Κατέκτησε με τη φωνή της τον κόσμο, όχι με την εμφάνισή της. Είναι μια γλυκύτατη και κομψότατη κυρία. Η Αγνή Μπάλτσα δεν είναι η κούκλα, αλλά είναι φωνάρα. Ορισμένα πράγματα πρέπει να τα δούμε στην ουσία τους και όχι στην περιφέρεια. Πρέπει να είμαστε άνθρωποι του «είναι» και όχι του «φαίνεσθαι». Όταν οι καλλιτέχνες ξεκινούν με όραμα θα πρέπει να υποστούν τις δυσκολίες της διαδρομής. Πρώτον, δύο χρόνια θα είμαστε άνεργοι υποχρεωτικά γιατί ψάχνουμε για δουλειά. Δεύτερον, εμάς μας ταϊζει και μας ποτίζει ο κόσμος, δεν είναι ανταποδοτικό επάγγελμα. Τρίτον, πρέπει να έχεις κουράγιο και όρεξη για δουλειά. Αν αυτά δεν τα λάβεις υπόψη σου και πιστεύεις ότι εύκολα γίνεσαι ηθοποιός, αφού υπάρχουν και 17 δραματικές σχολές, από 50 άτομα να βγάλουνε, συσσωρεύεται ένα πλεόνασμα που ανεβάζει την ανεργία σήμερα στο χώρο του θεάτρου στο 98%.
Η τηλεόραση πλέον έχει πεθάνει για τα ελληνικά σίριαλ λόγω κόστους παραγωγής, κι έτσι οι νεότεροι που συμβιβάζονται να πάνε με πολύ λιγότερα χρήματα ή και χωρίς καθόλου χρήματα. Καλό είναι να κάνουν ένα ξεκίνημα όποιο είναι αυτό, ωστόσο ο ανταγωνισμός είναι τόσο μεγάλος που φτάνει στο σημείο της αδιαφορίας, να είναι δηλαδή όλοι ίδιοι. Άρα, τα παιδιά μπήκανε στη δουλειά με έναν εύκολο τρόπο όπως νομίζουν, στη συνέχεια όμως τα πράγματα δυσκολεύουν. Η συσσώρευση των πολλών ανθρώπων βολεύει στην ποσότητα, όχι όμως στην ποιότητα.

Ερ: Πως βλέπεις την πατρίδα σου, την Βέροια κάθε φορά που την επισκέπτεσαι. Τι είναι εκείνο που σε χαροποιεί και εκείνο που σε θλίβει;

Το παράπονό μου είναι ότι δεν μπορεί η Βέροια να είναι τόσο όμορφη και να έρχονται άνθρωποι εδώ που να τη βρίσκουν πανέμορφη και να μην προβάλλεται στο διαδίκτυο. Μια πόλη που έχει δίπλα της το Σέλι, τη Βεργίνα, τα Λευκάδια, την Παναγία Σουμελά. Δεν μπορεί να έχει το Μέγαρο Μουσικής, όπου καμία πόλη αναλογικά σε πληθυσμό δεν έχει κάτι ανάλογο, και να μην κάνει μία μεγαλύτερη παραγωγή. Να γίνει επιτέλους μία ζύμωση. Φτάνει πια η καφετέρια. Η καφετέρια είναι για μία ώρα δύο, δεν είναι για όλη μας τη ζωή. Η πνευματική τροφή, η τέχνη είναι η καλλιέργεια της ψυχής. Αν όλα αυτά δεν γίνουνε, θα είναι μία πόλη μαραμένη. Εμένα με ενδιαφέρει η Βέροια να προβληθεί. Υπάρχει τουρισμός, όχι μόνο χειμερινός. Είναι βυζαντινή πόλη, πρέπει αυτά να τα δούμε, να τα προβάλλουμε για να έρθει ο επισκέπτης. Να μην αναπαράγουμε το ίδιο το ζουμί μας. Τελείωσε το λίπος, τελείωσαν οι επιδοτήσεις, πρέπει να βρούμε άλλους τρόπους να προσεγγίσουμε τον κόσμο και να ζωντανέψει η πόλη. Είναι ντροπή μας αυτή η όμορφη πόλη να είναι έτσι. Η εικόνα της είναι σημαντική και πρέπει να αλλάξει.