Απόψε ο Βεροιώτης σας ταξιδεύει
στο παρελθόν, στις μέρες της πραγματικής παιδικής διασκέδασης…
Θυμάστε τι
γινόταν τέτοιες μέρες (τις τελευταίες του Αυγούστου και τις πρώτες του
Σεπτεμβρίου) τη δεκαετία του ’80 μέχρι να ανοίξουν τα σχολεία;Όλοι, μικρά και
μεγαλύτερα παιδιά είχαμε πλέον γυρίσει από τις διακοπές, μαυρισμένοι και
ορεξάτοι. Πολύ ορεξάτοι για παιχνίδι. Κινητά τηλέφωνα δεν υπήρχαν, ερχόταν όμως
η παρέα και βαρούσε τα κουδούνια και τα θυροτηλέφωνα «θα κατέβεις να παίξουμε;»…
Οι πιο ζωηροί φώναζαν κάτω από τα σπίτια. «Άντε σε περιμένουμε, είμαστε όλοι
κάτω»!!! Και να σου τα παρακάλια στη μαμά, που ήταν σίγουρο ότι θα σε αφήσει να
πας να παίξεις, αλλά έλεγε τα ίδια κάθε μέρα… «Πρόσεξε μην χτυπήσεις, άμα
νυχτώσει να γυρίσεις γρήγορα σπίτι, να.. να…» και… βολίδα στη γειτονιά για τις καλύτερες
στιγμές των παιδικών χρόνων.Τα παιχνίδια ήταν
πολλά και όλα ομαδικά! Μόνος σου δεν μπορούσες να παίξεις, όπως σήμερα με τις παιχνιδομηχανές. Τότε παίζαμε… μπάλα, χώρες, τζαμί, κουτσό και λάστιχο τα κορίτσια και… Η
ΑΠΟΘΕΩΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ το ΚΡΥΦΤΟ!!! Ειδικά όταν έπεφτε ο ήλιος, το κρυφτό
γινόταν το καλύτερο παιχνίδι όλων των
εποχών! Και σιγά μην
μαζευτείς σπίτι στην ώρα σου. Αν δεν
έβγαινε η μαμά να φωνάξει απ’το παράθυρο, ή να κατεβεί να σε ψάξει, δεν υπήρχε
καμία περίπτωση να σταματήσεις το παιχνίδι!Οι γειτονιές ήταν
γεμάτες παιδομάνι. Πραγματικές γειτονιές! Θυμάστε;;; Εληά, Τσερμένι, Έκτο Δημοτικό, ΠΙΚΠΑ (σήμερα εκεί βρίσκεται ο
Χώρος Τεχνών), Αλάνα (στη Μ.Καρακωστή αλλά δεν παίζουν παιδιά σήμερα εκεί), Κυψέλη... και
οι κορυφαίες για παιχνίδι Εργατικές Κατοικίες! Χαμός! Ωραία χρόνια! Όπως γράφουν
παρόμοια κείμενα στο ίντερνετ… αν είσαι γεννημένος πριν το 1980 (άντε ’85)
σίγουρα θα θυμάσαι…












































