• http://www.veriotis.gr/
  • http://www.veriotis.gr/
  • http://www.veriotis.gr/

Εορτάστηκε στη Βραχιά η μνήμη της Αγίας Αικατερίνης (φωτο)

Τo Σάββατο 25 Νοεμβρίου, εορτή της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Αικατερίνης της Πανσόφου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων ιερούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα την μνήμη της Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Βραχιάς. Δείτε φωτογραφίες και την ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία:














«Αἰκατερίνα, καί σοφή καί παρ­θένος· ἐκ δέ ξίφους καί μάρτυς, ὦ καλά τρία!»

Μέσα σέ αὐτούς τούς δύο στίχους συνοψίζει ὁ Συναξαριστής τή ζωή τῆς ἁγίας μεγαλομάρτυρος καί παν­σόφου Αἰκατερίνης, τήν ὁποία ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας καί τιμᾶ ἰδιαιτέρως ἡ ἐνορία σας. Καί τήν συνοψίζει ἀναφέροντας τρία χαρακτηριστικά της, τρεῖς ἰδιότητές της, τρία καλά, ὅπως τά ὀνομάζει, πού εἶχε ἡ ἁγία: σοφή, παρθένος καί μάρ­τυς.

Ἦταν σοφή ἡ ἁγία Αἰκατερίνη, σοφή κατά κόσμον, ἀφοῦ σπού­δα­σε κοντά σέ διάσημους καθη­γη­τές στίς φιλοσοφικές σχολές τῆς Ἀλε­ξαν­δρείας καί εἶχε τόσες γνώσεις ἀλλά καί τόση εὐφράδεια, ὥστε μέ εὐκολία κατατρόπωσε τούς ἐθνι­κούς φιλοσόφους, ὅταν κλήθηκε νά τούς ἀντιμε­τωπίσει, καί ἀπέ­δειξε τήν ἀλήθεια καί τήν ὑπερο­χή τῆς διδασκαλίας τοῦ Χριστοῦ.

Εἶχε ὅμως συγχρόνως καί τήν κα­τά Θεόν σοφία, εἶχε τή χάρη τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία σοφίζει καί τά νή­πια ἀκόμη καί ἀναδεικνύει τούς ἀ­γραμ­­­μάτους ἁλιεῖς διαπρύσιους κή­­­ρυκες τοῦ εὐαγγελίου του.

Ἦταν σοφή, καί γι᾽ αὐτό δέν ἄφη­σε τήν λάμψη τοῦ κόσμου νά τήν τυφλώσει. Δέν ἄφησε τήν ἐπι­θυ­μία τῆς ἁμαρτίας νά τῆς κυριεύσει τήν ψυχή. Δέν ἐπέτρεψε στήν ἐπι­δίωξη τῆς δόξης καί τῆς τιμῆς τῶν ἀν­θρώπων νά τῆς κλέψει τόν νοῦ.

Ἦταν σοφή καί συνετή, γι᾽ αὐτό δέν ἄφησε τόν ἑαυτό της νά ἑλκυ­σθεῖ ἀπό μάταιες καί ψεύ­τι­κες ἀγάπες, ἀλλά προτίμησε νά ἀφιε­ρωθεῖ ψυχή τε καί σώματι στόν Χριστό, καί νά ἔχει αὐτόν ὡς νυμ­φίο τῆς ψυχῆς της καί νά ἀγω­νί­ζε­ται διαρκῶς γιά νά ἀρέσει μόνο σέ Αὐτόν, φυλάσσοντας γιά χάρη του τήν παρθενία της.

Γιατί ἡ παρθενία τῆς ἁγίας Αἰκα­τερίνης ἦταν ἀπόρροια τῆς σοφίας της, πού τήν βοήθησε νά ἀκούσει τόν λόγο τοῦ Κυρίου «τί γάρ ὠφε­λή­σει ἄνθρωπον ἐάν κερδήσῃ τόν κόσμον ὅλον καί ζημιωθῇ τήν ψυ­χήν αὐτοῦ», καί νά ἀποφασίσει νά κρατήσει τόν μαργαρίτη τῆς ψυ­­χῆς της, τόν ὁποῖο βρῆκε μέσα ἀπό τήν πίστη της στόν Χριστό, καθα­ρό καί ἀμόλυντο καί νά μήν τόν σπα­­ταλήσει γιά πρόσκαιρες χαρές καί ἀπολαύσεις.

Καί ἐάν ἡ παρθενία τῆς ἁγίας με­γα­λομάρτυρος καί πανσόφου Αἰ­κα­­τερίνης ἦταν, ὅπως εἴπαμε, ἀπόρ­ροια τῆς σοφίας της, τό μαρ­τύριό της ἦταν ἀποτέλεσμα καί τῶν δύο. Διότι ὡς σοφή γνώριζε ἡ ἁγία Αἰ­κατερίνη πόσο σύντομη εἶ­ναι ἡ ἀνθρώπινη ζωή καί πώς τί­ποτε δέν εἶναι, ὅπως γράφει καί ὁ ἀπό­στολος Παῦλος, τά παθήματα τοῦ παρόντος καιροῦ σέ σύγκριση μέ τή δόξα πού θά ἀποκαλύψει ὁ Θεός στούς ἐκλεκτούς του στόν οὐ­ρανό, ἔτσι ὥστε νά προτιμήσει τήν αἰώνια ζωή κοντά στόν Χρι­στό ἀντί τήν πρόσκαιρη χωρι­σμένη ἀπό Ἐκεῖνον.

Ὡς παρθένος ἄλλωστε δέν πο­θοῦ­­σε τίποτε περισσότερο ἀπό τό νά βρίσκεται διαρκῶς μαζί μέ τόν νυμφίο τῆς ψυχῆς της, καί ἐπι­θυ­μοῦσε διακαῶς «ἀναλῦσαι καί σύν Χριστῷ εἶναι». Ἔτσι τό μαρ­­τύριο δέν ἦταν γιά τήν ἁγία Αἰ­κατερίνη θάνατος καί ὀδύνη ἀλ­λά ζωή καί χαρά κοντά στόν Χρι­στό.

«Αἰκατερίνα, καί σοφή καί παρ­θέ­­νος· ἐκ δέ ξίφους καί μάρτυς, ὦ καλά τρία!»

Σοφή, παρθένος καί μάρτυς: τά τρία καλά τῆς ἁγίας μεγαλομάρ­τυ­ρος Αἰκατερίνης. Τί ἔχουν ὅμως νά ποῦν γιά ἐμᾶς, ἀδελφοί μου; Πῶς μπο­ροῦμε νά τά οἰκειοποιηθοῦμε ἐ­μεῖς πού τήν τιμοῦμε σήμερα; Πῶς μπο­ροῦ­­με νά ὁμοιάσουμε στήν ἁγία ἐμεῖς πού δέν εἴμαστε σο­φοί, πού ζοῦμε στόν κόσμο καί δέν μπ­ο­ροῦ­με νά γίνουμε μάρτυ­ρες;

Δέν εἴμαστε σοφοί κατά κό­σμον; Μποροῦμε νά προσπαθήσουμε ὅμως νά γί­νουμε σοφοί κατά Θεόν, ἀγωνι­ζόμενοι νά ἐφαρ­μόσουμε τόν νόμο καί τίς ἐντολές του πού σοφίζουν τόν νοῦ τοῦ ἀνθρώπου καί τόν κ­άνουν δε­κτικό τῆς ἄνωθεν σο­φί­ας καί τῆς θείας χάριτος.

Δέν ζοῦμε ἐν παρθενίᾳ, γιατί δέν μποροῦμε ὅλοι νά ἀκολουθήσουμε αὐτόν τόν δρόμο; Μποροῦμε νά προσπα­θήσουμε ὅμως νά τηρήσουμε κα­θαρό καί ἁγνό τόν νοῦ μας ἀπό λο­γισμούς καί ἐπιθυμίες ἁμαρτω­λές· μποροῦμε νά τηρήσουμε τήν ψυχή μας καθαρή ἀπό τά πάθη πού τή μολύνουν καί τήν ἀπομα­κρύ­­νουν ἀπό τόν Θεό.

Δέν μποροῦμε νά μαρτυρήσουμε γιά χάρη τοῦ Χριστοῦ; Μποροῦμε ὅμως νά νεκρώσουμε, κατά τήν προτροπή τοῦ ἀποστόλου Παύλου, «τά μέλη ἡμῶν τά ἐπί τῆς γῆς», νά νεκρώσουμε «τόν παλαιόν ἄνθρω­πον σύν ταῖς πράξεσιν αὐτοῦ καί ταῖς ἐπιθυμίαις», καί νά ἀγωνιζό­μεθα νά δίδουμε τή μαρτυρία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μέ τόν λόγο καί τή ζωή μας στήν καθημερινή μας πρά­ξη.

Ἄν τά προσπαθήσουμε ὅλα αὐτά, ἀδελφοί μου, τότε θά μπορέσουμε νά μιμηθοῦμε καί ἐμεῖς ἔστω καί λίγο, ὅσο μπορεῖ ὁ καθένας μας, τήν ἁγία Αἰκατερίνη. Καί αὐτή ἡ προσπάθειά μας νά τή μιμηθοῦμε εἶναι ἴσως ἡ καλύτερη τιμή πού μπο­ροῦ­με νά τῆς ἀποδώσουμε.

Διότι, ὅπως λέγει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, «τι­μή μάρτυρος» εἶναι «μί­μησις μάρ­­τυ­ρος», καί αὐτῆς εὔχο­μαι νά μᾶς ἀξιώσει ὁ Θεός διά τῶν πρεσβειῶν της, νά γίνουμε δηλαδή μιμητές αὐτῆς τῆς μεγάλης ἁγίας, τῆς ἁγίας μεγαλομάρτυρος Αἰκατερίνης τῆς πανσόφου.

Δημοφιλείς αναρτήσεις