Τσιαμήτρος: «Στον ΣΥΡΙΖΑ απλά μας τρομάζει το χρώμα»

Το χρώμα, το κόκκινο, και ασφαλώς οι καταβολές του χρώματος είναι αυτές που μας κάνουν να ανατριχιάζουμε σε δηλώσεις τύπου τέλος το να έχεις ένα μαγαζί και να είσαι κύριος του εαυτού σου. Είναι όντως τρομακτικό το φλερτ με μια άλλη εποχή. Στους ανθρώπους αυτούς δεν αρέσει να έχουμε ένα μαγαζί και να είμαστε κύριοι του εαυτού μας. Δεν αρέσει να έχουμε χωράφια και να είμαστε κύριοι του εαυτού μας, ούτε σάιτ, ραδιόφωνα και εφημερίδες. Γενικά δεν τους αρέσει να είμαστε κύριοι του εαυτού μας. Προτιμούν υποτακτικούς για να είναι αυτοί κύριοι του εαυτούτους στιςπλάτες των άλλων. Και ξέρετε ποια είναι η πικρή αλήθεια;Με αυτούς φαίνεται χειρότερο γιατί μας τρομάζει το κόκκινο, αλλά στην πραγματικότητα καμιά σχεδόν ελληνικήκυβέρνηση με ελάχιστες εξαιρέσεις δεν ήθελε οι Έλληνες να είναι κύριοι τουεαυτού τους. Ψήφους ήθελαν, πελάτες, εξαρτώμενους. Ποτέ δε φιλελευθεροποιηθήκαμε. Ακόμη και για μια άδεια ήθελε ρουσφέτι, εξάρτηση, χάρη. Αν δεν αμυνθούμε τώρα, είμαστε καταδικασμένοι. Γιατί αν είμαστε κύριοι του εαυτού μας, οι άχρηστοι θα ήταν καταδικασμένοι. Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα της Ελλάδας και υπάρχει πολλά χρόνια, απλώς τώρα έγινε χειρότερο διότι αυτοί οι άνθρωποι δεν το κρύβουν. Θα εκπλαγείτε μόλις καταλάβετε πόσο επικοινωνιακό είναι το πρόβλημά μας. Σε όλη την ελληνική ιστορία καμιά σχεδόν ελληνική κυβέρνηση με ελάχιστες εξαιρέσεις, μία από κάθε μεγάλο κόμμα, δεν έδωσε την αξία που έπρεπε στην ιδιωτική πρωτοβουλία και την ελεύθερη οικονομία. Καμιά δεν έκανε πραγματικές μεταρρυθμίσεις για τη φιλελευθεροποίηση της οικονομίας. Αντίθετα επέτρεπαν όλοι στρεβλώσεις, καρτέλ, ρουσφέτια, παραθυράκια, ειδικά καθεστώτα. Όλα αυτά για να έχουν τον έλεγχο, για να έχουν οι πολίτες την ανάγκη τους για τη διατήρηση της αθλιότητας, για να είναι αναγκασμένοι να τους ξαναψηφίσουν. Διότι βλέπετε αν οι Έλληνες γίνονταν πραγματικά και σε μεγάλο ποσοστό κύριοι του εαυτού τους και το αλισβερίσι σταματούσε, υπήρχε ο κίνδυνος να αρχίζουν να ψηφίζουν αξιοκρατικά και τότε το κάθε άχρηστο κούτσουρο κάθε τζακιού που έπρεπε να ζήσει μια ζωή αντάξια του παλιού κούτσουρου τι θα απογίνονταν…. Αυτό θα ήταν το τέλος της κυριαρχίας των πολιτικών κατ΄επάγγελμα και αυτό δεν το ήθελα καθόλου. Όλες οι κυβερνήσεις ήθελαν μεγάλο δημόσιο. Διόριζαν κόσμο για να εξαρτάται από αυτούς, να έχουν σίγουρη την πελατεία τους. Ακόμα και τώρα με τα χιλιάδες προβλήματά μας κανείς δεν τόλμησε να πειράξει την εκλεκτή πελατεία που φυσικά δεν είναι όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι, πολλοί από αυτούς με αυτοθυσία κρατούν αυτό το κράτος. Καμιά κυβέρνηση κανενός χρώματος δεν μας ήθελε φίλτατοι κύριους του εαυτού μας με ελάχιστες όπως είπα εξαιρέσεις. Ξέρετε δεν αρκεί να σκοτωνόμαστε όλη μέρα. Πρέπει κάποια στιγμή να παραδεχτούμε την αλήθεια και να κάνουμε τα πάντα για να αλλάξουμε αυτήν την άθλια κατάσταση, με την ψήφο μας και μόνο, αλλά αυτήν τη φορά λελογισμένα. Αξίζει στους Έλληνες να είναι κύριοι του εαυτού τους. Τους αξίζει να μην εξαρτώνται από κανένα πολιτικό γραφείο. Αν σπάσει αυτή η προβληματική μητρική σχέση με το πολιτικό σύστημα και υπάρξουν οι προϋποθέσεις για μια πραγματικά ελεύθερη οικονομία, με δίκαιους φόρους, η Ελλάδα μας μπορεί να πάει πολύ καλύτερα. Αυτοί οι άνθρωποι που μας κυβερνούν, πιστεύω καμιά φορά πως δεν αντιλαμβάνονται τις τεράστιες αλλαγές σε παγκόσμιο επίπεδο. Δεν καταλαβαίνουν πως η μόνη λύση για να μείνουν στην ιστορία και να ξελασπώσουν την Ελλάδα είναι να κάνουν τους Έλληνες κύριους του εαυτού τους. Προτιμούν να τους έχουν υποτακτικούς πελάτες. Αλλά τα λεφτά για την πελατεία τελειώνουν, και τότε θα ακουστεί και ο γδούπος.