Χατζηκώστας: «Για την αλλαγή του εκλογικού νόμου»

Η κυβέρνηση έβαλε στο τραπέζι το ζήτημα της αλλαγής του εκλογικού νόμου με βασικό της στόχο την αλλαγή της «πολιτικής ατζέντας». Το να πάψει δηλαδή ο κόσμος που υποφέρει να συζητά και κυρίως να παλεύει για τα προβλήματα του. Το εμφανίσει ένα «προοδευτικό προσωπείο», ως το «κόμμα που τηρεί τις προεκλογικές του υποσχέσεις» άσχετα εάν «αναγκάζεται από τους δανειστές» να φέρνει το
ένα αντιλαϊκό-βάρβαρο μέτρο μετά το άλλο. Πέρα από την πλευρά αυτή υπάρχει φυσικά και η «φροντίδα» για το μέλλον της. Σ’ ένα πολιτικό σκηνικό «ρευστό» που «αναπλάθεται» η αλλαγή του εκλογικού νόμου συμβάλλει με το δικό του τρόπο σε μελλοντικές κυβερνήσεις συνεργασίας που ανεξάρτητα από τον αριθμό των συμμετασχόντων θα έχουν αντιλαϊκή βάση.

Φυσικά και ο λαός μας χρειάζεται σταθερό-πάγιο εκλογικό σύστημα που θα αντιστοιχίζει πιστά έδρες με ψήφους. Και αυτό είναι το εκλογικό σύστημα της απλής-«άδολης»- ανόθευτης αναλογικής χωρίς μπόνους και όρια στη είσοδο ενός κόμματος στη Βουλή.

Ορισμένοι κάνουν λόγο ότι το όριο για την είσοδο ενός κόμματος στη Βουλή γίνεται για «εθνικούς λόγους» καθώς και για να μην μπουν «γραφικοί» στη Βουλή.

Η επίκληση της τουρκικής παρέμβασης («εθνικοί λόγοι»), με τον τρόπο που τίθεται, είναι επικίνδυνη, γιατί ανοίγει ζήτημα εθνικής τουρκικής μειονότητας στη Θράκη, κάτι που αποτελεί πάγια γραμμή της Άγκυρας. Εξάλλου αν η Τουρκία θέλει να παρέμβει, μπορεί να το κάνει και σήμερα μέσω των βουλευτών που -έτσι κι αλλιώς- στηρίζει ποικιλοτρόπως το τουρκικό προξενείο στα διάφορα αστικά κόμματα. Όσο για τον "κίνδυνο" να μπουν στη Βουλή "γραφικότητες", προφανώς, όλους αυτούς που τον επικαλούνται, δεν τους ενοχλεί ότι στη Βουλή υπάρχει αυτή τη στιγμή η ναζιστική ΧΑ, υπάρχουν κόμματα και πρόσωπα που είχαν καταγραφεί ως γραφικότητες της πολιτικής ζωής και που βέβαια καθόλου δεν τους εμπόδισε το 3%...

Να υπογραμμίσουμε ακόμη ότι από η αλλαγή του εκλογικού νόμου (αναγκαλία φυσικά η απλή αναλογική) δεν σημαίνει και «αλλαγή» προς όφελος του λαού. Η «κλοπή» εξάλλου της λαϊκής ψήφου δεν γίνεται μόνο μέσα από τα διάφορα καλπονοθευτικά εκλογικά συστήματα. Αυτό που χρειάζεται είναι αλλάξουν παντού οι συσχετισμοί (στα σωματεία, τους συλλόγου, τη Βουλή), και φυσικά αυτό απαιτεί σκληρούς αγώνες με σωστό προσανατολισμό που θα χτυπούν το κακό στη ρίζα του και θα ανατρέπου την «υπάρχουσα τάξη πραγμάτων».